رامى باشد اعم است از اينكه با دست بياندازد يا به غير آن از اعضاء ديگر . و عبارات مرحوم مصنف در برخى از كتبش مختلف و متغايرست : در اينجا و كتاب دروس به همين عبارت اكتفاء فرموده ( يعنى گفته بفعله ) . و در رساله حج شرط نموده كه علاوه بر اينكه بايستى با فعل خود باشد لازمست آن را با دست پرتاب كند و اين عبارت بهتر است از عبارات اينجا و دروس . قوله : الاستنابة فيه : يعنى در رمى . قوله : بمعونة غيره : ضمير به رامى راجعست . قوله : و لو و ثبت : يعنى برجست و برخورد كرد . قوله : بها : ضمير به حصاة راجعست . قوله : فاصابت : ضمير به حصاة مورد وثوب راجعست . قوله : لم يحتسب الواثبة : مقصود از واثبه ريگى است كه مورد اصابت ريگ ديگرى قرار گرفته و به جمره اصابت نموده و مراد از مرميّه ريگى است كه از عقب اين ريگ مثلا آمده و آن را بجمره اصابت داده . قوله : و لو وقعت : ضمير به حصاة راجع است . قوله : ثمّ وثبت اليها : يعنى به جمره . قوله : و شبهها : ضمير به ارض راجعست . قوله : بفعله اعم اه : ضمير به رامى راجع است چنان‌چه مرجع ضمائر ( مباشرته و بيده ) نيز چنين است .